Öğrenimin en güzel tarafı, onu sizden kimsenin alamamasıdır.

Sahip olduğunuz tek şey çekiçse, her şey çivi gibi görünmeye başlar.

İki şeyin sonsuz olduğunu biliyorum; evren ve aptallık. Aslında ilki konusunda çok da emin değilim.

Büyük İskender Diyojenin ismini duyup, tanışmak için fıçısına kadar gider. O sırada Diyojen fıçısının önünde uzanmış güneşin tadını çıkartıyordur. Büyük İskender kendini tanıtır: "Ben Büyük İskenderim" diyerek kendini tanıtır, Diyojen "Ben de Diyojenim" diye cevap verir. Büyük İskender Diyojenin bu rahatlığı karşısında şaşırır. Kendisinin üstün ve herşeyi yapabilecek güçte olduğunu belli etmek için: "Bir isteğin var mı Diyojen?" diye sorar.
"Gölge etme başka birşey istemem" der Diyojen.
Bu cevabın üzerine Büyük İskender adamlarına, "Eğer Büyük İskender olmasaydım, Diyojen olmak isterdim" diye söyler.

Dürüst insan arıyorum. [Diyojenin, gündüz vakti elinde fenerle dolaşırken, ne aradığını soranlara verdiği yanıt]

Yayılın çimenlerin üzerine. Acele edin; Er veya geç; Çimenler yayılacak üzerinize...

Bir düşünce ekersin, bir eylem biçersin.
Bir eylem ekersin, alışkanlık biçersin.
Bir alışkanlık ekersin, karakter biçersin.
Bir karakter ekersin, kaderini biçersin.

İçimde ışıltısını hissettiğim yeni hayat, uzakta bir yerde, belki erişilmez bir ülkedeydi ama hareket ettikçe ona yaklaştığımı, en azından eski hayatımı arkada bırakabildiğimi seziyordum

Hayat bazılarına mutsuz olmakla, duygusuz olmak arasında bir tercih hakkı tanır, daha fazlasını değil.

Hayal, ipleri elden kaçırmaktır. Oysa öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, o ipin ucu sizin elinizden bir kaçtı mı, hemen bir başkasının eline geçiveriyor. Ondan sonra siz hayal ediyorsunuz, ama bir başkası yaşıyor.

Hacı: Artık acı çekmekten ve acı çektirmekten zevk almamayı öğrendim. Sevgililer! Bizim olanlar ya da olmayanlar. Hepsi iz bırakır. Bu izler, şimdi seninki gibi çok derinini çiziyor. Hepsi kalır. Ama inan, yeni izler de olacak. Yaşlıları düşün. Sanki her şeyi bilirlermiş gibidirler. Ama öyle değil. Ne kadar acı çekersen çek, şunu hiç unutma. Çizilecek bir yer hep vardır ve çizecek bir yer. Ressam olur insanlar başkalarının kalbini kazıya kazıya. Ya da resim olurlar senin gibi. Kazına kazına.

İki-Yüz: Rachel'ı kim aldı? Çok güvendiği birisi olmalı.
Salvatore Maroni: Söylersem...beni bırakır mısın?
İki-Yüz: Şansını olumsuz etkilemez.
Salvatore Maroni: Ramirez'di.
[İki-Yüz demir parasını çıkartır ve silahını doğrultur]
Salvatore Maroni: Fakat demiştin ki..
İki-Yüz: Şansını olumsuz etkilemez dedim.
[Parayı atar, iyi taraf gelir]
İki-Yüz: Şanslı adamsın.
[Parayı tekrar atar, kötü taraf gelir]
İki-Yüz: Fakat o değil.
Salvatore Maroni: Kim?
İki-Yüz: [Emniyet kemerini takar] Şoförün
[Şoförü vurur, araba yoldan çıkar..]

Latif: Ben senin bildiğin kadarını unuttum evladım.

Octavio: Planlarımız ne olacak?
Susana: Sen ve senin planların. Babaannem ne derdi biliyor musun? Tanrıyı güldürmek istiyorsan ona planlarından söz et.

İnsan geri alamayacağı hiçbir şeyi yapmamalıdır.